دلتنگی ها

رفیق نارفیقم.....

رفیق نا رفیقم ، در پشت پا استادی
جواب خوبیها رو ، چه نامردونه دادی
راهت دادم تو قلبم ، با یک دنیا صداقت
رو دست خوردم دوباره ، تو گرمی رفاقت
ای قلبای کوچولو ، دریا دلی چه خوبه
تو وحشت غریبی ، افسوس که بکوب بکوبه

ای آرزوی خفته ، بخواب که وقت خوابه
دوست دارم گفتن ها ، چشم اندازش سرابه
برای جلب یاران ، مکن تلاشی ای دل
یاران جونی جونی ، تو چهرشون نقابه

پشت هر پس کوچه ، گرگی در کمین
کرده پنهان دشنه ای ، در آستین
دوست از من کنده پوست
ضربه ی کاری ، نه از دشمن
از اوست

از پشت من خنجر را ، بردار که مردن من
هرگز نمیرسونه ، تو رو به اوج شهرت
پرورشگاه کینه ، نذار بشه قلبامون
بیا که تن در ندیم ، به لحظه های نفرت

+ تاریخ سه شنبه بیستم دی 1390ساعت 19:25 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

کوتاه وسیع

کسی را برای دوستی انتخاب کن که قلب بزرگی داشته باشه

تا مجبور نشی برای اینکه خودت رو تو قلبش جاکنی کوچک بشی؟!!!!!

+ تاریخ جمعه چهارم شهریور 1390ساعت 19:32 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

                                               امروز که ائینه جوابش سنگ است*

                                     در ذهن زمانه عشق هم بی رنگ است*

                                   هر کس که نداند تو خودت میدانی*

                          آری به خدا دلم برایت تنگ است*

سلام*

بهترینم خوبی؟*

خبری نیست زتو دل من میخواهد*

که بدانی بی تودل من اندازه دنیا تنگ است*

میسپارم همه زندگیت را به خدا.......*

+ تاریخ دوشنبه دوازدهم اردیبهشت 1390ساعت 22:1 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

یادگاری از بزرگان..

باران باش وببار اما نپرس کاسه خالی از آن کیست!.......

(کورش کبیر)

+ تاریخ شنبه بیست و یکم اسفند 1389ساعت 3:29 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

چی بودیم چی شدیم...!

یادمه بچه که بودم همه چیز واسم یه رنگ و شوروحال خاصی داشت اصلا دنیای اون روز با این روزا خیلی تفاوت کرده دلم تنگ شده واسه اون روزا میدونید ..حتما میدونید یهو بعد از این همه سال چشم وا میکنیمو میبینیم ای بابا ۲۰+......سالمون شده وای چه زود وای چه دیر زود واسه از دست رفتن زمان و دنیای کودکیمون و دیر واسه لذتهایی که دیگه نمیشه بدستشون آورد...آخ که الان که اینو مینویسم آه از نهادم بلند شده وای بچگی کجایی زود قهر میکردیم زود آشتی زود بهونه زود آروم دعوا میکردیم زود صلح با یه لباس نو کلی خوشحال با کمترین پول دنیا مال ما بود ذوق همه چیزو داشتیم با کارتن نیک و نیکو وپسر شجاع و...حالی میکردیم که نگو عیدا که میومد رنگشو از همه چیز میشد احساس کنی همه چیز رنگ عید میگرفت وای که چه حالی بود تعطیلات عیدو بازیو خونه فامیل رفتنو وای چی شد اون همه زیبایی و پاکیو معصومیت ...اما حالا هر کدوم از ما خودمونو حلاجی کنیمو بسنجیم ببینیم از اون روزا چیزی تو تنمون مونده یا نه کاش جزئ کسایی باشیم که یه کم از اون رنگو بو به تنمون مونده باشه کاش...راستش غفلت میکنیم من دلم نمیخاد به این سادگی که اون روزا از دست رفته و چیزای کمی که ازش واسم مونده...این روزا رو از دست بدم دلم نمیخاد شما چی؟........

+ تاریخ جمعه پانزدهم بهمن 1389ساعت 9:16 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

وصف خورشید روی نی

لاله ای خوابیده جایی نرگسی افتاده سویی

یا به خاک آلوده چشمی یا به خون آغشته رویی

بیرقی افتاده سمتی گوشه ای جان داده مشکی

اینطرف آواز آبی آنطرف دست عمویی

چشم شو ! تیغ ست و خون میجوشد از رگهای صحرا

گوش کن! بر نیزه خواند از نای نیزاران گلویی

شامه گرگ ست و مستی های خون ای وای اگر باد

سوی هفتاد ودو آهو کج کند ره را به بویی

وانشد بغض گلوگیر حرم با گریه سنگی

بشکند بر شانه ساقی مگر بغض سبویی !

شیون ست و شعله سربر میکشد از خیمه ها یا

رود رود آب و دود آه و داغ آرزویی؟

دشت بود و خار خار زخم و در تاریکخون گم

"چون چراغ چشم گرگی پیر" حتی کورسویی!

بند زنجیر چهل منزل اسیری گشته پایی

کاروان تا کاروان شام پریشانی ست مویی

بر فراز نیزه هفده رکعت خونین ادا شد

بی رکوعی بی سجودی بی اذانی بی وضویی...

+ تاریخ پنجشنبه هجدهم آذر 1389ساعت 4:26 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

من ندانم نازنینم کیستی.....

ای دل لبریز از شوق و امید
کاش میدیدی که فردا نیستیم
کاش میدیدی که چون پنهان شدیم
در همه آفاق پیدا نیستیم
گرچه هر مرگی تسلی بخش ماست
کاندر این هنگامه تنها نیستیم
بدتر از مرگ است ان دردی که باز
زندگی میخندد و ما نیستیمسم

با تشکر از یک عزیز

+ تاریخ سه شنبه دوم آذر 1389ساعت 11:19 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

اگه نباشی.....

میدونستی که نباشی لحظه هام بی تو میمیرن
خنده های عاشقونم از کجا نفس بگیرن
وقتی رفتی اسمونم پر ابرای سیاه شد
ارزوهام همه پژمرد لحظه های من تباه شد
تو که رفتی همه دنیام پوچ و بی معنی و سرده
باغ عشقمون گل من بعد تو پاییز زرده
وقتی رفتی خنده هام مرد تو سکوت سرد و برفی
لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی
میدونستی که نباشی دیگه من معنی ندارم
اره بارونیه چشمام عمریه دارم میبارم
بعد تو شب شده مرحم رو تن زخمی بارون
هنوزم عطر نفس هات مونده توخلوت ایون
هنوزم وقتیکه بارون میزنه یاد تو هستم
اره من به پای عشقت تا ابد تنها نشستم
هنوزم عکس قشنگت روی طاقچه روبرومه
دیدن نگاه خستت تا همیشه ارزومه
با تشکراز مسافر

+ تاریخ چهارشنبه سی و یکم شهریور 1389ساعت 20:19 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

خدایا با من حرف بزن

خدایا با من حرف بزن

مرد نجواکنان گفت :« ای خداوند و ای روح بزرگ ، با من حرف بزن .» و چکاوکی با صدای قشنگی خواند ، اما مرد نشنید .

و سپس دوباره فریاد زد : « با من حرف بزن » و برقی در آسمان جهید و صدای رعد در آسمان طنین افکن شد ، اما مرد باز هم نشنید .

مرد نگاهی به اطراف انداخت و گفت : « ای خالق توانا ، پس حداقل بگذار تا من تو را ببینم .» و ستاره ای به روشنی درخشید ، اما مرد فقط رو به آسمان فریاد زد :

« پروردگارا ، به من معجزه ای نشان بده » و کودکی متولد شد و زندگی تازه ای آغاز شد ، اما مرد متوجه نشد و با ناامیدی ناله کرد :« خدایا ، مرا به شکلی لمس کن و بگذار تا بدانم اینجا حضور داری .»

اما مرد با حرکت دست ، حتی پروانه را هم از خود دور کرد و قدم زنان رفت ....

+ تاریخ سه شنبه بیست و ششم مرداد 1389ساعت 3:45 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________

مهربان خدای من...

مهربانم . ..خدای من !

براستی نمی دانم ..

..نمی دانم تو زیباتر شده ای ؟!

یا من عاشق تر؟...

تو دلرباتر شده ای ؟!

یا من کمی چشم باز کرده ام؟...

تو مهربان تر شده ای؟!

یا قفلهای دروازه دلم برویت گشوده شده؟...

تو دستگیرتر شده ای ؟!

یا این دستان من است که به سوی توست؟...

....

سالها غربت را تجربه کرده ام..

خوب می دانم جسم غریب آرام می گیرد

اما .. اما دل بی تو هرگز رنگ آرامش نمی بیتد ..!

+ تاریخ جمعه بیست و پنجم تیر 1389ساعت 3:10 نویسنده حمیدرضا | _____________________________________________________________________